Модерните масла со ниска вискозност, како 0W20 и 0W16, помагаат за помала потрошувачка и пониски емисии. Но дел од инженерите предупредуваат дека кај некои мотори тоа може да значи послаб заштитен слој и побрзо абење.
Современите автомобили сè почесто користат многу „тенки“ моторни масла, како 0W20, 0W16, па дури и 0W8 на одредени пазари. Причината е јасна – помал внатрешен отпор во моторот, малку пониска потрошувачка и полесно исполнување на строгите еколошки норми. Но токму тука почнува дебатата: дали оваа мала добивка во ефикасност има цена во долговечноста на моторот?
Темата ја отвори поранешен инженер од автомобилската индустрија, кој стои зад YouTube каналот Broken Clutch Garage. Видеото за пет дена веќе има над 120.000 прегледи
Тој тврди дека дел од модерните масла со ниска вискозност не создаваат доволно цврст заштитен филм меѓу металните делови во моторот, особено при поголеми оптоварувања и високи температури. Кога тој филм ќе се прекине, металните површини можат директно да дојдат во контакт, што го забрзува абењето.
Според неговото тврдење, преминот кон вакви масла не е направен првенствено за моторите да траат подолго, туку за автомобилите да трошат помалку гориво и да имаат пониски емисии. Разликата во потрошувачка најчесто се опишува како мала – околу еден до два проценти – но за производителите тоа може да биде доволно важно кога се гледаат големи флоти и строги регулативи.
Како пример се наведува тестирање на еден V6 мотор за американски производител, при што, според инженерот, преминот на поретко масло го намалил очекуваниот век на моторот на околу 130.000 до 160.000 километри. Тој вели дека заклучоците ги темели на повеќегодишна работа на тестови за издржливост, каде моторите по одреден циклус биле целосно расклопувани и детално анализирани.
Проблемот, според него, не е само во маслото. Современите мотори имаат сè полесни компоненти, потенки делови, пумпи за масло со променлив проток, старт-стоп системи и технологии за деактивација на цилиндри. Сето тоа е направено за подобра ефикасност, но истовремено го прави моторот почувствителен на квалитетот, спецификацијата и реалните услови во кои работи маслото.
Особено се спомнуваат пумпите за масло со променлив проток, кои при пониски вртежи можат да испорачуваат помалку масло, како и старт-стоп системите, каде моторот често се гаси и повторно се стартува. Кај вакви услови, подмачкувањето мора да биде брзо и стабилно, бидејќи токму ладниот старт и првите секунди по палењето се меѓу моментите кога моторот најмногу трпи.
Производителите на автомобили ги проектираат моторите според точно одредени спецификации и тестирања, а користење масло што не е предвидено за конкретниот мотор може да влијае на гаранцијата, работата на системите за подмачкување, турбополначот, променливото управување на вентилите и долгорочната сигурност.
Погрешна вискозност може да значи побавно стигнување на маслото до критични точки, послабо подмачкување при ладен старт или побрза деградација.
Затоа, советот „лето ставете 5W30 наместо 0W20“ не треба да се сфати како правило за сите автомобили. Инженерот од Broken Clutch Garage смета дека 0W20 може да има повеќе смисла во зима, а 5W20 или 5W30 во топол период, но тоа е негов став, не универзална фабричка препорака. За секој конкретен автомобил најважно е да се провери сервисната книга и точната спецификација, не само бројката на вискозност.
Во пракса, возачите треба да запомнат едно: не е доволно на канистерот да пишува 5W30 или 0W20. Две масла со ист вискозитет можат да имаат различни адитиви, различни одобренија и да исполнуваат различни стандарди на производителите. Затоа вистинското прашање не е само „тенко или густо“, туку дали маслото ја има точната фабричка спецификација за тој мотор.
▶▶▶ Добивај директно АВТОМОБИЛСКИ вести на твојот мобилен телефон, приклучи се на Viber групата на семејството на 24AUTO.MK. Со еден клик до сите вести
