По повеќе од четири децении забрана, жените во Иран наскоро би можеле легално да седнат на мотоцикл. Владата во Техеран го претстави нацрт-законот што ќе им овозможи на жените да добиваат возачки дозволи за возење на мотори, мерка што доколку биде усвоена, ќе стави крај на ограничување кое датира од 1979 година и Исламската револуција.
Од Саудиска Арабија до Иран – нова ера на женска мобилност
До пред неколку години, Саудиска Арабија беше симбол на ограничувањата за жените на Блискиот исток. Таму, жените дури во 2018 година добија право да возат автомобили, што се сметаше за историски чекор кон поголема еднаквост.
Сега, Иран е на пат да го следи тој пример. Со укинување на забраната за мотоцикли, земјата ќе престане да биде единствената во светот што формално им забрануваше на жените да управуваат со ова превозно средство.
Реалност што одамна постои
Иако официјално забрането, многу Иранки веќе возат мотоцикли – но тоа го прават нелегално, без дозволи и без осигурување. Тоа значи дека секоја несреќа ги остава без правна заштита, а воедно ги изложува и на полициски казни.
„Оваа промена не е само прашање на закон, туку признавање на реалноста која одамна постои на улиците на Техеран, Исфахан и другите големи градови,“ коментираат локални аналитичари.
Конзервативен отпор – но младите притискаат
Проектот го иницираше Министерството за сообраќај, но неговата судбина сè уште зависи од парламентот, каде што мнозинство имаат конзервативни политичари. Некои пратеници веќе изразија противење, повикувајќи се на „културни и верски вредности“.
Сепак, дискусијата е отворена, а растечкиот притисок од младите генерации – кои се повеќе бараат еднакви права и поголеми слободи – би можел да биде одлучувачки фактор.
Што ќе значи ова за Иран?
Укинувањето на забраната би имало симболично, но и практично значење:
Жените ќе можат легално да учествуваат во сообраќајот со мотоцикли.
Ќе се намали бројот на сообраќајни несреќи без осигурување и правна покриеност.
Ќе се испрати јасна порака дека Иран прави чекор кон поголема родова еднаквост.
Ако законот биде усвоен, Иран конечно ќе ја напушти позицијата на единствена земја во светот со ваква забрана. Тоа би бил важен сигнал не само за иранското општество, туку и за целиот регион – дека традицијата може да се усогласи со потребите на модерното време.
