Норвешка во јануари регистрираше само седум нови бензински автомобили, додека електричните модели повторно доминираа на пазарот. Тоа е силен сигнал за иднината на европската автоиндустрија, но и потсетник дека остатокот од Европа засега побавно минува низ транзицијата кон електрификација.
Падот на продажбата на бензински автомобили во Норвешка веќе не е изненадување, туку јасен показател каде се движи европскиот автомобилски пазар. Во јануари 2026 година, во оваа земја биле регистрирани само седум нови бензински автомобили, 29 хибриди и 98 дизел возила, додека бројот на нови целосно електрични автомобили надминал 2.000. Тоа практично значи дека автомобилите на фосилни горива таму веќе се сведени на маргина.
Норвешка до оваа точка не стигна случајно. Со години гради систем што го турка пазарот кон електрични возила – даночни олеснувања, пониски давачки, поволности во секојдневното користење и густа мрежа на полначи. Резултатот е дека електричниот автомобил таму веќе не се купува само од еколошки причини, туку и затоа што за многу возачи е најлогичен финансиски избор.
Но, Норвешка не е типичен пример за цела Европа. Станува збор за богат пазар, со силна енергетска инфраструктура и државна политика што долго време го фаворизираше електричниот погон. Во поголемите европски земји транзицијата оди побавно, пред сѐ поради повисоките цени на електричните модели, различно развиената инфраструктура и постепеното намалување на дел од субвенциите. Сепак, и покрај тоа, бројките покажуваат дека класичните бензинци и дизели губат терен од година во година.
На ниво на Европската унија, најголемата промена не доаѓа само од електричните автомобили, туку и од хибридите. Според најновите податоци на ACEA, хибридите во јануари 2026 држат 38,6 проценти од пазарот и се најпопуларен избор меѓу купувачите. Во исто време, уделот на целосно електричните автомобили се искачи на 19,3 проценти, додека бензинците и дизелите заедно паднаа на 30,1 процент. Тоа покажува дека Европа не преминува масовно на EV преку ноќ, туку дека хибридите во овој момент служат како главно преодно решение.
Промената е уште повпечатлива ако се споредат бројките со претходните години. Во јануари 2022 година бензинците учествувале со 37,6 проценти од пазарот на ЕУ, а до јануари 2026 нивниот удел паднал на 22 проценти. Дизелот минал уште полошо – од 17,9 на 8,1 процент. Наспроти тоа, хибридите пораснале од 23,7 на 38,6 проценти, а целосно електричните автомобили од 8,6 на 19,3 проценти.
Токму затоа Норвешка денес се гледа како сигнал, а не како правило. Таа покажува како може да изгледа пазарот кога државната политика, инфраструктурата и куповната моќ ќе се совпаднат. Остатокот од Европа засега се движи поспоро, но насоката е иста – класичните мотори се повлекуваат, хибридите ја преземаат улогата на мост, а електричните модели постепено стануваат сѐ посериозна масовна опција.
Во таков контекст, не е случајно што дел од производителите се обидуваат да играат на повеќе карти. Stellantis, на пример, и натаму задржува и развива дизел понуда во Европа, повикувајќи се на побарувачката од купувачите. Тоа е уште еден доказ дека европскиот пазар не се движи со исто темпо насекаде – но и дека производителите веќе ја прифаќаат реалноста во која иднината ќе биде мешавина од хибриди, електрични модели и ограничен број класични мотори таму каде што побарувачката сè уште постои.
